Žubor života: izabrane pjesme 1919–1954.

Žubor života : izabrane pjesme (1919–1954) Gustava Krkleca prvi put je objavljeno 1955. godine u Beogradu kod izdavača Prosveta, u biblioteci Brazde. Knjiga ima 15 + 271 stranica, sa autorovom slikom. Ovo je jedno od najvažnijih posleratnih izdanja Krklecove poezije i smatra se antikvarnom retkošću. Postoji i drugo izdanje iz 1964. godine.

Zbirka donosi izbor iz autorovog stvaralaštva tokom više od tri decenije – od ranih zbirki (Lirska poezija, Srebrni put, Nove pesme) preko zrelih meditativnih ciklusa (Ljubav ptica, San pod brezom, Darovi za Bezimenu, Tamnica vremena) do posleratnih dela (Izabrane pjesme 1947., Tri poeme, Lirska petoljetka). Naslovna pesma „Šumanje života“ („Tiho je kraj izvora u senci...“) simbolizuje vitalnost, prirodni tok života i stalno obnavljanje.

Krklec (1899–1977) jedan je od najznačajnijih hrvatskih pesnika 20. veka. Njegovu poeziju karakterišu jednostavnost i sugestivnost izražavanja, formalna profinjenost (često rima, sonetne forme), motivi zavičaja (Hrvatsko Zagorje), prirode, ljubavi, usamljenosti, prolaznosti i životne radosti pomešane sa strepnjom. U početku je bio blizak ekspresionizmu (pod uticajem nemačkih pesnika, A. B. Šimića), a kasnije je prešao na refleksivniju, meditativnu liriku bližu tradiciji. U posleratnom periodu pokušao je da uhvati „stvarnost života u njegovoj totalitetu“, što kritičari ponekad ocenjuju kao delimični gubitak ranije čistote inspiracije.

Knjiga predstavlja svojevrsni presek Krklecovog lirskog opusa do sredine pedesetih godina 20. veka i potvrđuje ga kao majstora intimne, melanholične i vitalne lirike istovremeno. Dobila je priznanje, a autor je godinu ili dve kasnije nagrađen od strane Hrvatskog društva književnika. Krklec je bio i prevodilac (Puškin, Prešern, Gete itd.), esejista, kritičar, autor dečje poezije (Telegrafske basne, Majmun i naočare).