Crni obelisk

Roman Eriha Marije Remarka smešten je u Nemačku početkom 1920-ih, tokom perioda hiperinflacije i društvene nestabilnosti nakon Prvog svetskog rata. Glavni lik, Ludvig Bodmer, radi u kamenorezačkoj radionici prodajući nadgrobne spomenike – posao koji simbolično odražava duh vremena obeleženog smrću, gubitkom i moralnim propadanjem. Ludvig pokušava da pronađe smisao života u svetu koji se raspada: novac brzo gubi vrednost, ljudi rade ono što znaju i umeju, a granice između iskrenosti i prevare postaju sve zamagljenije. Pored svog posla, Ludvig svira orgulje i vodi unutrašnje filozofske monologe o životu, ljubavi i apsurdu postojanja. Važnu ulogu igra Izabel, mlada žena u psihijatrijskoj ustanovi, sa kojom Ludvig razvija poseban odnos. Njihov odnos pokreće pitanja o stvarnosti i iluziji, razumu i ludilu. Izabel često deluje „ludo“, ali njene reči ponekad otkrivaju dublje istine od onih koje prihvata „normalno“ društvo.