Gorak okus duše

Radnja je smeštena u prvu polovinu 16. veka, period obeležen prodorom Osmanlija u Evropu. Dubrovnik, veštom diplomatskom igrom sa Turcima, uspeva da održi svoju nezavisnost, što postaje ključni element u razvoju priče.

Glavni junak, fra Vincenc, naivno veruje u pravdu pape i hrišćanske vlasti, što ga dovodi u sukob sa dubrovačkom politikom i na kraju u ličnu tragediju i ropstvo. Kroz svoju sudbinu, autor istražuje teme ideala, izdaje i moralnih dilema. U romanu se pojavljuju i istorijske ličnosti kao što su istoričar Ludovik Crijević Tuberon i pesnik Ivan Gučetić (Gozza), što dodatno obogaćuje istorijski kontekst dela.

Šehović koristi postmodernističke književne tehnike, poput „pronađenih rukopisa“ i fiktivnih hronika, stvarajući delo koje je istovremeno istorijski roman i alegorija za savremena dešavanja. Ovakvim pristupom autor se svrstava među začetnike novog istorijskog romana u hrvatskoj književnosti. Gorki ukus duše nudi dubinsku analizu ljudske prirode i istorijskih okolnosti, pružajući čitaocu uvid u složenost moralnih odluka i posledica koje one nose.