Novi čovjek
Distopijski roman Nele Stipančić Radonić, čija se radnja odvija u drugoj polovini 21. veka, istražuje otuđenost, etičke dileme i gubitak čovečnosti pod uticajem napredne tehnologije i težnje ka „novom čoveku”.
Roman Novi čovjek (2025) autorke Nele Stipančić Radonić (u izdanju kuće Naklada Bošković) predstavlja složeno i vizionarsko književno delo smešteno u futuristički ambijent druge polovine 21. veka. U ovom delu autorka se bavi aktuelnim savremenim temama – ubrzanim tehnološkim napretkom, veštačkom inteligencijom, transhumanizmom i preoblikovanjem same ljudske prirode pod pritiskom novih društvenih i tehnoloških dogmi. Kroz napetu narativnu strukturu i nijansirano izgrađene likove, roman istražuje pravo značenje pojma „novi čovek”: da li ta figura predstavlja evolutivni i tehnološki napredak ili označava gubitak empatije, duhovnosti, ličnog identiteta i suštinske ljudskosti? Autorka nudi oštar, a istovremeno višeslojan komentar na temu otuđenosti pojedinca u sterilnom, kontrolisanom svetu budućnosti, pokrećući pitanja o etici, slobodnoj volji i krhkosti ljudskih odnosa. Spajajući elemente naučne fantastike, društvene kritike i psihološkog romana, Novi čovjek pruža duboko promišljanje o putanji savremenog čovečanstva i civilizacije. Ovo delo predstavlja značajan doprinos savremenoj hrvatskoj distopijskoj i refleksivnoj književnosti.
Jedan primerak je u ponudi
