More i daleki gradovi

More i daleki gradovi Frana Alfirevića je antologijska pesnička zbirka mediteranske i jadranske lirike, nastala u presudnom istorijskom trenutku početkom 1940-ih, što joj daje dodatnu kulturnu i istorijsku vrednost u kontekstu hrvatske književnosti. To je knjiga koja se danas retko pojavljuje na antikvarnom tržištu, posebno u dobro očuvanom stanju, a zanimljiva je i kao bibliografski i kao književni artefakt.

Alfirevićev pesnički svet oblikovan je intimnom meditacijom o moru, putovanjima i dalekim prostorima, gde se često prepoznaje diskretna pozadina doživljaja Boke Kotorske, koja se oseća u senzibilitetu mora kao vitalnog i mentalnog horizonta. More u zbirci funkcioniše kao centralni simbol – prostor smirenosti, nostalgije i unutrašnjeg razmišljanja – dok „daleki gradovi“ označavaju imaginarnu projekciju drugosti i nedostižnog.

Stilski, zbirka kombinuje tradicionalnu versifikaciju sa blagim modernističkim pomacima, bez avangardnog radikalizma, ali sa izraženom introspekcijom i slikovitošću. U širem kontekstu autorovog stvaralaštva, knjiga predstavlja zrelu fazu njegovog lirskog izraza i karakterističan primer mediteranskog pesničkog senzibiliteta prve polovine 20. veka. Zbog istorijskog konteksta izdanja i ograničene dostupnosti, ovo izdanje je relevantno i za kolekcionare i za istraživače hrvatske književne baštine.