Naš čakavski problem: marginalije

U knjizi Štefanić razmatra status čakavskog jezika u odnosu na štokavski standard, njegovu književnu vrednost, mogućnosti njegove upotrebe u savremenoj književnosti i kulturnu i jezičku marginalizaciju čakavskog govornog područja (Istra, Kvarner, Dalmacija). Delo pripada savremenim diskusijama o hrvatskom književnom jeziku i dijalektima, koje su bile žive u međuratnom periodu. Autor se zalaže za veće priznanje i književni preporod čakavskog jezika, kritikujući dominaciju štokavskog izraza.

Knjiga je napisana polemičkim, ličnim i angažovanim stilom tipičnog marginaliste – ne kao sistematska naučna studija, već kao niz subjektivnih zapažanja, kritika i sugestija. Bonifačićev predgovor daje joj dodatnu težinu u književnim krugovima.

U vreme kada je hrvatski jezički standard bio čvrsto štokavski, takva dela su predstavljala glasove u odbrani dijalekatske raznolikosti i regionalnih književnih tradicija. Štefanićeva knjižica jedan je od retkih doprinosa čakavskim lingvističkim i književnim pitanjima 1930-ih.

Danas je ovo izdanje bibliografska retkost i povremeno se pominje u nastavnim programima kroatistike kao dopunska literatura za teme o hrvatskim dijalektima, regionalnoj književnosti i jezičkoj politici. Predstavlja zanimljiv dokument međuratnih debata o hrvatskom jezičkom identitetu i odnosu između standarda i dijalekata.