Tumač ptičijeg leta ili izvođenje romana

Centralna figura je naratorka koja istovremeno piše, posmatra i analizira sopstveni proces pisanja, preispitujući šta je roman, kako nastaje i kakav je njegov odnos prema stvarnosti, jeziku i autoru. Naslovna „tumačica ptičjeg leta“ služi kao metafora za potragu za smislom i pokušaj da se shvate neuhvatljivi znaci, bilo u svetu ili u književnom tekstu. Knjiga je puna intertekstualnosti, samoreferencijalnih komentara i filozofskih promišljanja. Umesto klasične radnje, naglasak je na procesu, odnosu između autora i teksta i fluidnom identitetu naratorke, koja se povremeno distancira od pozicije „ja“ i posmatra sebe kao lik. Roman tako postaje performativan: čitalac je svedok same performanse književnosti, njene konstrukcije i dekonstrukcije.